همین امروز عصر تو جردن بودم با مامانم که متوجه یه مرد با بسیم شدم

بعد یکم زوم شدم روش ببینم چیکار میکنه

دیدم وایساده و شماره ماشین هایی رو که توشون دختر و پسر ها ی مورد دار بودن تو بیسیم اعلام میکنه

در همون موقع به یاد وبلاگم افتادم و گفتم یه عکس ازین صحنه بندازم به همین خاطر گوشیمو در اوردم و سعی کردم جوری که نفهمه ازش عکس بگیرم دوتا عکس از پشت ازش انداختم دیدم که یکدفعه داره با شتاب میاد به سمتم...دویید اومد گفت  داری چی کار میکنی؟عکس میندازی؟ فیلم میگیری؟گفتم از چی؟گفت اگه بگیری ماشینتو میخوابونماااا حواست باشه.....گفتم شما حالت خوبه؟از چی؟......و رفت

از این میترسیدم که گوشیمو بگیره و عکسامو پاک کنه.....جلوتر که رفتیم ایست گزاشته بودن و اون ماشین هایی که امارشونو اون مردک داده بود گرفته بودم....بعد یاد اون جمله ی خنده دار افتادم که الف نون گفته بود....ازادی در ایران چیزی در حد مطلقه!

بعد از دو سه سال هوس کردم مداد و بگیرم دستم و از خودم یه چیزی بکشم...

یاد باد .....

نا متعارف

راه....

ساحل هم میخندد اگر من بخواهم...

خوب یادمه اونشب رفتیم خونه ی خاله و پیتزای خونگی درست کردیم...........بهترین پیتزایی بود که خوردم از حتا بهتر از تمام پیتزاهای ناف خود ایتالیا...

و در کنارش اش رشته غذای محبوبم

طبقه دوم بیت الحرام

دختری تنها...

قل قل قل قل قلی

نگاه خیره ی او

نگاه خیره ی مردم

ژست زیبای او

نگاه خیره ی مردم.................................بی توجهی من به هردو

صحنه ی صبحگاهی پنجره هتل.....

میگن دعا هات گیرا بوده ....دیگه من نمیگم بیبنم کرمت چقدره!